و خمر و فقّاع نخورند چنان كه علماء خواجه كه خود داند و بر ديگران پوشيده نماند بارى تعالى توفيق خيرات و طاعات كرامت كناد ما را و همهء مؤمنان را بفضله و رحمته . آنگه گفته است : « فضيحت چهل و يكم - رافضى براى « 1 » يكديگر گواهى بعاريت دهند و در رى قاضى « 2 » حسن استرابادى گواهى رافضيان تنها قبول نكردى الّا با قومى كه رافضى نبودندى » . اما جواب اين كلمات آنست كه : قبول و اداء شهادت بمذهب تعلّق ندارد بامانت تعلّق دارد هركس كه بعوض و عاريت دهد مستحقّ ذمّ و عقوبت و لعنت باشد هر مذهب كه دارد امّا بمذهب شيعت لايق نيست كه ايشان جزا بر عمل گويند ، و بقيامت ايمان دارند ، و خداى تعالى را عادل دانند و گويند ، بمذهبى لايق‌تر باشد گواهى بدروغ دادن كه جزا بر عمل نگويند ، و در قيامت بارگى در شكّ « 3 » باشند و خداى را ظالم دانند ، و گويند : مالك الملك « 4 » است كه ممكن باشد كه خراباتى مست را ببهشت برد ، و مناجاتى صائم قائم را بدوزخ برد ، اين قياس ببايد كردن تا اين شبهت برخيزد . امّا آنچه گفته است كه : « قاضى حسن - رحمه اللّه - گواهى شيعت تنها قبول نكردى » نشان بدان راستست « 5 » كه همهء اهل رى دانند كه مزكّى و معتمد و مقرّب در حضرت او يكى سيّد زكى بلفتح « 6 » ونكى بود ، و دوم قاضى سيّد بو تراب عبّاسى . و سديگر خواجه بلمفاخر « 7 » قزوينى . و چهارم قاضى بلمحاسن « 8 » كياكى . و هرچهار عدل و مقبول القول و شيعى و معتقد و آنكس كه گواهى شيعه بنشنود چگونه ايشانرا عدالت دهد و مقرّبتر دارد و اين معنى ظاهرتر است از آفتاب ، و سجلّات و حجّتها بىنهايت ، و بقول « 9 » و شهادات ايشان حكومات رانده تا آن دروغ دگر باره در نحر مجبّرش بماند

--> ( 1 ) - ع : « بر راى » و شايد بنابراين نسخ متن مراد آنست كه بسود يكديگر و صدق مدعايشان . ( 2 ) - ح د : « قاضى القضاة » و ترجمهء وى در تعليقهء 81 بتفصيل ياد شد فراجعها آن شئت . ( 3 ) - ح د : « و در قيامت به شك » . و گويا « بارگى در شك بودن » كنايه از عدم اعتقاد است ( 4 ) - ع م ب ن : « مالك - الملكى » . ( 5 ) - م ب : « نشان بدان آنچه گفته است راست است » ح د : « نشان راستست » و گويا مراد اين است كه « راست است بدان نشان » و شايد اصل هم‌چنين بوده است چنان كه اكنون نيز در فارسى متداول است . ( 6 ) - براى ملاحظهء ترجمهء حال او رجوع شود بتعليقهء 161 . ( 7 ) - م ب ن : « ابو المفاخر » . ( 8 ) - م ب ن : « ابو المحاسن » . ( 9 ) - م ب ح د : « و سجلات و حجتهاى بىنهايت بقول » .